Rodzaje i objawy najczęściej spotykanych wad słuchu

Spis treści

• Schorzenia wrodzone i nabyte
• Kwestia głębokości ubytku
• Niedosłuch przewodzeniowy
• Niedosłuch odbiorczy
• Niedosłuch mieszany

Bez umiejętności rozróżniania dźwięków płynących z otoczenia, życie okazuje się wyjątkowo ciężkie. Zwykłe czynności dnia codziennego sprawiają wtedy niemałe problemy, a przez brak możliwości komunikowania się w sposób werbalny, kontakt z innymi członkami społeczeństwa staje się utrudniony. Słowem, słuch jest z pewnością cenniejszy, niż skłonni bylibyśmy to przyznać.

Choć wydaje się to niemożliwe, statystyki jasno pokazują, że nawet miliard osób na świecie zmaga się z mniejszymi bądź większymi ubytkami opisywanego zmysłu. Odnosząc to do Polski, wiemy, iż na różnego typu zaburzenia cierpi 3/4 seniorów, co piąty uczeń oraz 0,3% noworodków. Te niezbyt optymistyczne dane prowadzą nas do wniosku, że zarówno profilaktyka, jak i metody późniejszego leczenia zdecydowanie zawodzą. Zamiast jednak zajmować się głębszą analizą owej sytuacji, w artykule tym postaramy się przybliżyć najczęściej spotykane rodzaje wad słuchu oraz towarzyszące im objawy. Serdecznie zapraszamy do dalszej lektury.

Przeczytaj również: Cała prawda o tym, jak walczyć z przeziębieniem

Schorzenia wrodzone i nabyte

Wykrywane u niemowląt uszkodzenia ucha wewnętrznego, ślimaka bądź pozostałych struktur przewodzących dźwięk, mogą być uwarunkowane genetycznie lub też – w wyniku występowania nieprawidłowości w przebiegu ciąży – pojawić się na którymś z etapów rozwoju płodu. W obu tych przypadkach mówi się o wadach wrodzonych. Te nabyte pojawiają się oczywiście w późniejszym okresie, będąc następstwem częstej ekspozycji na hałas, chorób zakaźnych czy zapalenia opon mózgowych. Oprócz tego jako przyczyny podaje się cukrzycę, niedoczynność tarczycy, urazy głowy, a także niektóre leki ototoksyczne.

Przeczytaj również: Dlaczego woda jonizowana powstała w domu będzie lepsza od butelkowanej?

Kwestia głębokości ubytku

Zaburzenia słuchu precyzyjnie dzieli się ze względu na głębokość ubytku. Osoby z lekkim niedosłuchem (21–40 dB) nie rozpoznają słabszych dźwięków, co więcej, mają też problem ze zrozumieniem mowy w głośnym otoczeniu. Kolejne stopnie – średni (41–70), znaczny (71–90) oraz głęboki (powyżej 91 dB) – wiążą się rzecz jasna z coraz gorszą percepcją. Skala ta, przechodząc jeszcze przez tak zwane resztki słuchowe, zmierza finalnie do pełnej głuchoty, objawiającej się w braku jakiejkolwiek reakcji na bodźce.

Przeczytaj również: Rodzaje protez zębowych

Niedosłuch przewodzeniowy

Choć powyższemu rozróżnieniu nie można chyba niczego zarzucić, obok niej stosuje się inną klasyfikację. Charakteryzuje się ona podziałem niedosłuchu na przewodzeniowy, odbiorczy oraz mieszany. Z pierwszym z nich mamy do czynienia, gdy struktury odpowiedzialne za przewodzenie fali dźwiękowej ulegają uszkodzeniu. Badani skarżą się wtedy na gorsze słyszenie w zakresie niskich dźwięków; towarzyszyć temu mogą ponadto szumy i wycieki. Niedosłuchu przewodzeniowego nie wiąże się z naturalnymi procesami starzenia się – bywa on konsekwencją różnych urazów oraz chorób, nawet tych ogólnoustrojowych.

Niedosłuch odbiorczy

Jak przekazał nam specjalista z Instytutu Głuchoniemych im. Jakuba Falkowskiego w Warszawie:

Typ odbiorczy, znany także jako czuciowo-nerwowy, wynika wprost z defektów komórek ślimaka lub otaczających go struktur. Poza tym uznaje się, że za jego występowanie odpowiadają trudności interpretacyjne centralnego układu nerwowego. W tym przypadku dany sygnał może wcale nie dotrzeć do mózgu, bądź też pojawić się na miejscu odpowiednio osłabiony. Co istotne, można tutaj mówić o nasilaniu się objawów wraz z upływem lat. Dodatkowych przyczyn upatruje się natomiast w długotrwałym narażeniu na hałas.

Niedosłuch mieszany

Jako że rodzaje upośledzenia słuchu nie wykluczają się wzajemnie, u części pacjentów diagnozuje się niedosłuch mieszany. Zdarza się bowiem, że kombinacja czynników doprowadza do jednoczesnych uszkodzeń struktur ucha środkowego oraz wewnętrznego, obniżając tym samym progi słyszenia.